سلام بر یکان یکان و پاکان سرزمین پایدرامان ایران
هم خونان اریایی من آیین نوروز قدمتی دارد به پایه زندگانی بشری ما بر روی این سرزمین و درازایی دارد به انداره گذشته ای که ما آریایی نژادان بدان فخر کنیم :
نوروز را گویند جمشید بنا نهاد روز بر تخت نشستنش که برابر شد با آغازین روز سال نو و آن را روز نو یا همان نوروز نام نهاد که هم به معنای شروع روزگار جدید و تولد زمین سبز از دل سرمای زمهریر زمستان است و هم به معنای آغازین روز سطلنت پر ابهت و با جلال و جبروت این پادشاه ایرانی بر زمین است ؛ در چنین زمانی بود که خراج گذاران سرزمینمان ایران به سرزمینمان آمده و هدایای خود را تقدیم جمشید می نموده اند
 آفرینش حرکت خورشید در بامداد نخستین روز فروردین از اولین درجه برج حمل شروع شد
چون جمشید در 1040 به پادشاهی رسید، پس از 421 سال از سلطنت او یعنی هنگامی که 1461 سال از آغاز تاریخ کیومرثی گذشته بود، خورشید سه باره در همان روز و همان ساعت که به نقطه اعتدال ربیعی یا جایی که در روز نخست از آنجا آغاز به گشتن کرده بود بازگشت یعنی در نخستین دقایق و ساعت  بامداد هرمزد از ماه فروردین قرار گرفت و دور سوم آغاز شد و جمشید نیز همچون کیومرث آن نوروز حقیقی را دریافت و جشن گرفت.
 یکی از آیین های ما آریایان آن است که در آخرین شب کهن سال و آخرین روز از ماه سیپنته آرمیتی(اسفند) آتشی بر می افروخته اند بر بلندای بام و آن را با نیایش به درگاه اهورمزد برافروخته نگاه می داشته ند تا بامداد روز اورمزد یا همان آغازین روز فروردین
آری برادر آریای من این است آن آیین پاک و بی الایش ما که باید زنده بماند و پایدار تا از گزند هر نامردمان به دور باشد و حافظ ایرانی بودن و اریایی بودنمان باشد
باشد که چنین شود
خرم باشید در پناه اهورمزد و میترا در سرزمین پاک و اصیلمان ایران





تاريخ : شنبه ۳ فروردین ۱۳۸٧ | ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ | نویسنده : فرازسالک | نظرات ()
.: Weblog Themes By BlackSkin :.