یا حق

نشست ماهانه انجمن کاریکاتور تبریز با تعداد اندکی  از اعضاء رحیم بقال اصغری درمحل موزه کایکاتور آذربایجان برگزار شد ...!!!

در این نشست که متاسفانه بنده هم حضور داشتم آقای اصغر مثل تمام ادوار و نشسته های اینچنینی همچنان مصرانه بر این امر پا فشاری می کردند که:(( این بچه ها دیکتاتوری لازم دارن اصلا کارکیکاتور تبریز یعنی من و بغیر از من هیچ کس حق حرف زدن نداره آره من علی دایی انجمن کارکاتورم ... رئیس حق داره هر وقت دلش خواست کسی رو اخراج کنه و یا جایگزین اصلا همه کایکاتوریستهای تبریز شاگرد من بودن ...!!! من چقدر خوبم ...من آرامترین مرد کره زمینم...منENDشم ...وای چهار تا نوشابه واسه من وا کنید ...))

و جلسه با مخالفت اعضاء نسبت به حرفهای بنده مبنی بر اینکه امثال آقای بقال اصغری با ید  کم کم بکشند کنار و امور را به دست خود جوانها بسپارند ... به اتمام رسید و بنده در بهت و حیرت از اینکه این انسانهای مثلا هنرمند و روشنفکر چطور اجازه می دهند کسانی امثال آقای بقال اصغری با آنها اینطور رفتار کند و آنها هم سکوت کنندو اطاعت جلسه را نیمه کاره رها کردم تا مابقی اعضاء بقال اصغری درکنار آخرین استاد بازمانده در هنر کاریکاتور به تصمیم گیری درمورد تشکیل تعدادی از خودشان برای نظارت بر بقیه و ایجاد سطح جدیدی از دیکتاتوری بپردازند... تا این بچه ها سرشان به سنگ نخورد همه چیز همینطور خواهد ماند و روزی را می بینم که این نسل هم دست از حمایت رحیم کشیده و نسل بعدی را نصیحت خواهند کرد ...آیا کاریکاتور تبریز می خواهد همچنان در این رخوت و تکرار باقی بماند

کمی با فکر و تامل به کار زیر نگاه کنید حتما منظور مرا از قرار دادن این کار در این صفحه خواهید فهمید این کار شما را یاد چه کسانی می اندازد ....!!!!





تاريخ : جمعه ٢ شهریور ۱۳۸٦ | ۱:۱٧ ‎ب.ظ | نویسنده : فرازسالک | نظرات ()
.: Weblog Themes By BlackSkin :.