یا حق

سلام دوستای خوبم

این روزها خیلی کم سر می زنید ... چرا برام پیام نمی گذارید ... راستی اصلا مهم نیستم !!؟

راهنمایهاتونو احتیاج دارم ...

دوست دارم از این به بعد بیشتر به نقاشی و طراحی بپردازم و هنرمندان بزرگی رو معرفی کنم واگر شد کارهاشونو بگذارم ...

می بینید که فضای وبلاگ رو هم تغییر دادم امیدوارم خوشتون بیاد ...

بیریم سر اصل مطلب

لئوناردوی پیر:

                                           

551 سال پيش درچنين روزي - 15آوريل سال 1452ميلادي: «لئوناردو داوينچي» دانشمند معروف، هنرمند نقاش، مجسمه ساز و معماربزرگ قرن15ميلادي درايتاليا متولد شد. داوينچي درسال1461ميلادي در فلورانس در كارگاه نقاشي وروكيو به كارپرداخت و به تدريج به مقام استادي در اين هنر رسيد. لئوناردو مدتها نقاش دربار لويي دوازده و فرانسيس اول بود و همواره در كنارنقاشي به مطالعه درعلم تشريح و رياضيات مي پرداخت. «لبخند ژوكوند» يا موناليزا و« شام آخر» ازمشهورترين آثار داوينچي به شمار مي روند.

لئوناردو  در سال 1452م  در نزديکي شهر فلورانس ايتاليا به دنيا آمد. پدرش کارمند دولت و مادرش در مهمانخانه اي خدمتکار بود. او دوران کودکي را نزد پدربزرگش و تحصيلات ابتدايي را در مدرسه ي دهکده  محل سکونتش گذراند و با حل مسائل مشکل رياضي نشان داد که بسيار باهوش است .

در همين زمان استعداد خلاقه اش در هنر نقاشي نيز آشکار شد و در شانزده سالگي «آندره دل وروچيو» استاد نقاشي او بسيار تشويقش کرد.  وروچيو فن کارکردن روي سنگ مرمر، چوب و فلز را به لئوناردو آموخت. او عقيده داشت که آشنايي با مکتبهاي کلاسيک لاتين و يونان، فلسفه، رياضيات و کالبد شکافي براي لئوناردو بسيار ضروري است.

لئوناردو در بيست و شش سالگي تحصيلاتش را به پايان رساند و به گروه نقاشان پيوست و  در همان سالها آلت موسيقي جديدي را اختراع کرد و آن را عود ناميد که مورد توجه دوک لودويک سفورزا، حکمران ميلان  قرار گرفت.

در آن زمان مدعيان تاج و تخت ايتاليا براي تصاحب مقام پادشاهي با هم در جنگ بودند. لئوناردو نيز از آب گل آلود ماهي گرفت و شروع به طرح و ساختن ماشينهاي جنگي کرد و همين امر باعث شد که دوک به سلطنت برسد. لئوناردو هم فوراً وقت را غنيمت شمرد و نقشه هاي جديد شهرسازي را که مطابق با آن طرح شبکه فاضلاب شهري مطلوب مي شد، ارائه داد؛ ولي دوک که تنها به تابلوهاي نقاشي علاقه داشت، آن را رد کرد و پس از مدتي به داوينچي فرمان داد که تابلوي «شام آخر» را که از آثار نفيس لئوناردو بود در خانقاه سانتاماريا به معرض نمايش بگذارد.

لئوناردو مخترع بزرگي بود. يکي از طرحهاي ابتکاري او لباس غواصي و زير دريايي جنگي است. او همچنين مسلسل، تانک نظامي، ساعتي که به ساعت داوينچي معروف است، کيلومتر شمار و خيلي چيزهاي ديگر را اختراع کرد.

لئوناردو در سال 1500 در سن چهل و هشت سالگي به فلورانس بازگشت و شش سال در آنجا ماند و در همين مدت بود که باشکوه ترين اثر هنري خود، يعني تابلوي «موناليزا» يا «لبخند ژوکوند» را خلق کرد.

داوينچي هيچ گاه محاسبات مربوط به دستگاه ماشين را فاش نکرد؛ زيرا معتقد بود که «طبيعت زشت انسان او را مجبور مي کند تا از اين وسيله ها در راه مقاصد ناپسند و خرابکارانه استفاده کند».

لئوناردو داوينچي در سال 1519 چشم از جهان فرو بست.

                                    

                                         

 لبخند ژکوند یکی از معروفترین آثار دنیاست... این تصویر رو تونستم پیدا کنم 

فعلا تا نقاشی دیگر ....                                      





تاريخ : یکشنبه ۸ مهر ۱۳۸٦ | ٦:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : فرازسالک | نظرات ()
.: Weblog Themes By BlackSkin :.